Ευ Ζην

Διεθνή πιάτα που θέλουν πολύ κουράγιο για να δοκιμάσετε την πρώτη μπουκιά | in.gr

Να βρίσκεσαι σε ένα ωραίο εστιατόριο με ρομαντική ατμόσφαιρα και όταν ρωτάς το μενού να σου προτείνουν τηγανιτές ταραντούλες, σούπα από φωλιές πουλιών και κρασί φιδιού είναι πραγματική εμπειρία.

Ποιοι την τολμούν όμως;

Συγκεντρώσαμε περίεργες γαστρονομικές προτάσεις και σας τις παρουσιάζουμε:

Τηγανιτές ταραντούλες – Καμπότζη  

Στην Καμπότζη όχι απλά δεν τρέχουν μακριά όταν δουν ταραντούλες, αλλά τις έχουν βάλει και στη διατροφή τους.

Μάλιστα δεν σερβίρονται μόνο σε εστιατόρια, αλλά τις βρίσκουμε και ως street food, καθώς δεν είναι λίγοι εκείνοι που κυκλοφορούν στους δρόμους της Καμπότζης με δίσκους γεμάτους μεγάλες μαύρες ταραντούλες τηγανισμένες με σκόρδο και αλάτι, τις οποίες πωλούν αρκετά οικονομικά.

Σύμφωνα με όσους τις έχουν δοκιμάσει, είναι πεντανόστιμες, η γεύση τους θυμίζει γρύλους ή αδύνατα κοτόπουλα και είναι τραγανές εξωτερικά και κολλώδης εσωτερικά.

Ακρίδες σε διάφορες παραλλαγές – Ασία και όχι μόνο

Οι ακρίδες είναι ένα πιάτο χωρίς σύνορα, καθώς σε πολλές χώρες και κυρίως της Ασίας είναι δημοφιλές φαγητό.

Πλέον ακόμη και διάσημα εστιατόρια της Αμερικής έχουν αρχίσει να εντάσσουν ακρίδες και άλλα έντομα στο μενού τους μιας και θεωρούνται υγιεινές τροφές, πλούσιες σε πρωτεΐνες, ενώ έχουν αρχίσει να εκδίδονται μέχρι και βιβλία μαγειρικής με έντομα.

Οι ακρίδες πωλούνται τηγανιτές ή ψητές ακόμα και στους δρόμους διαφόρων χωρών της Ασίας, αλλά μια επίσης παραδοσιακή εκδοχή τους είναι το μεξικανικό πιάτο chapulines, στο οποίο οι ακρίδες ψήνονται με σκόρδο, χυμό λάιμ, αλάτι και καυτερές πιπεριές.

Hákarl από σιτεμένο καρχαρία – Ισλανδία

Ένα από τα εθνικά πιάτα της Ισλανδίας είναι το Hákarl που γίνεται από καρχαρία.

Όχι όμως όποιο και όποιο καρχαρία, αλλά καρχαρία Γροιλανδίας που μένει αρκετούς μήνες να σιτέψει πριν καταναλωθεί.

Για την ακρίβεια τα κομμάτια καρχαρία μένουν κρεμασμένα για 4 – 5 μήνες, κατά τους οποίους υφίσταται μία συγκεκριμένη διαδικασία ζύμωσης που τα κάνει να σκληραίνουν.

Το Hákarl έχει φυσικά γεύση ψαριού, ωστόσο η οσμή αμμωνίας που αναδύει το κάνει μάλλον απωθητικό, αν και οι Ισλανδοί δεν φαίνεται να πτοούνται.

Σούπα από φωλιές πουλιών – Κίνα

Οι Κινέζοι φτιάχνουν σούπα από φωλιές χελιδονιών και είναι γνωστή και ως “χαβιάρι της Ανατολής”.

Οι φωλιές των χελιδονιών φτιάχνονται κυρίως με σάλιο, είναι από τα πιο ακριβά ζωικά προϊόντα που μπορεί να αγοράσει κανείς και ένα μπολ τέτοιας σούπας μπορεί να κοστίζει από 30 έως και 100 δολάρια!

Η τιμή τους οφείλεται στη σπανιότητά τους μιας και οι φωλιές μπορούν να συλλεχθούν μόνο 3 φορές τον χρόνο και συνήθως, βρίσκονται σε παράκτιες σπηλιές, γεγονός που απαιτεί ιδιαίτερες ικανότητες αναρρίχησης και ευκινησίας από τους κυνηγούς.

Η σούπα από φωλιά πουλιών φτιάχνεται εδώ και αιώνες, είναι πλούσια σε θρεπτικά συστατικά και έχει αφροδισιακές ιδιότητες…

Balut, αλλιώς αυγό εμβρύου πάπιας ή κοτόπουλου – Φιλιππίνες

Ο λόγος για το balut, ένα πιάτο των Φιλιππίνων, που αλλάζει τα δεδομένα στα βραστά αβγά, καθώς μέσα στο κέλυφος δεν βρίσκεται ο κλασικός κρόκος, αλλά ένα αναπτυγμένο έμβρυο πάπιας ή κοτόπουλου, με ράμφος, φτερά, νύχια και οστά.

Στις Φιλιππίνες είναι πολύ δημοφιλές και θεωρείται εξαιρετικά χορταστικό, ενώ πιστεύεται ότι ανεβάζει και τη λίμπιντο.

Συνήθως σερβίρεται με αλάτι, χυμό λεμονιού, πιπέρι και κόλιανδρο ή με καυτερή πιπεριά και ξίδι.

Κρασί φιδιού – Νοτιοανατολική Ασία

Πρόκειται για κρασί από ρύζι, στο οποίο βυθίζεται ένα δηλητηριώδες φίδι και λίγο από το αίμα του, που του χαρίζει και ένα ελαφρώς ροζέ χρώμα.

Το φίδι αφήνεται να μουλιάσει μέσα στο μπουκάλι για αρκετούς μήνες, μέχρι να διαλυθεί το δηλητήριο του στο κρασί.

Δεν χρειάζεται να ανησυχούμε, όμως, καθώς η αιθανόλη κάνει το δηλητήριο ανενεργό, ενώ το συγκεκριμένο κρασί όχι μόνο δεν είναι επικίνδυνο αλλά υποτίθεται ότι είναι και ωφέλιμο για την υγεία.

Το κρασί φιδιού ξεκίνησε να παράγεται στο Βιετνάμ, ωστόσο σήμερα έχει εξαπλωθεί και σε άλλα μέρη της Νοτιοανατολικής Ασίας.

Προνύμφες, Αυστραλία

Οι Αυστραλοί τις ονομάζουν witchetty και πρόκειται για μεγάλες, λευκές προνύμφες νυχτοπεταλούδων.

Αποτελούσαν μια από τις βασικές τροφές των Αβορίγινων και παραδοσιακά τρώγονταν είτε ωμές, είτε ελαφρώς ψημένες μέσα σε καυτές στάχτες. Είναι δε περιζήτητες λόγω της υψηλής περιεκτικότητας τους σε πρωτεΐνες.

Σύμφωνα με όσους τις έχουν γευτεί, η γεύση των ωμών witchetty θυμίζει αμύγδαλα, ενώ όταν ψηθούν το δέρμα τους γίνεται τραγανό σαν πετσούλα κοτόπουλου και το εσωτερικό γίνεται κίτρινο σαν τηγανητό αβγό. Αν τις δοκιμάσεις ποτέ, μπορείς να μας πεις αν ισχύει!

Sannakji, Κορέα

Στην Κορέα αποφάσισαν να μη μαγειρεύουν ούτε το χταπόδι, αντιθέτως το σερβίρουν ολοζώντανο!

Το πιάτο ονομάζεται Sannakji και είναι ακόμη πιο ανατριχιαστικό από όσο ακούγεται αφού όσο είναι ζωντανό το χταπόδι το κόβουν σε κομμάτια, του προσθέτουν λίγο σησαμέλαιο και όταν το σερβίρουν τα πλοκάμια εξακολουθούν να κινούνται…

Αν είσαι αρκετά τολμηρός για να το δοκιμάσεις, σημείωσε ότι εκτός από την αναγούλα που ίσως σου προκαλεί η ιδέα να φας ένα ζωντανό χταπόδι, υπάρχει και κίνδυνος πνιγμού, καθώς οι βεντούζες από τα πλοκάμια κολλούν σε κάθε επιφάνεια, ναι και στο λαιμό σου!


Πηγή: www.in.gr

googlenews

Ακολουθήστε το Radio Secret  στο Google News