Δι Ευχών (Χαρούλα Αλεξίου)

Για το μεγαλείο του ανθρώπου και της ζωής ο λόγος σήμερα. Όσο πάμε πιο βαθιά, ανακαλύπτουμε εκείνες τις πτυχές μέσα από απλές καθημερινές στιγμές. Πάμε για μία πρωινή προσευχή γιατί την έχουμε ανάγκη.

«Δι ευχών των αγίων ημών στους ναούς των μεγάλων λυγμών. Δι ευχών των αγίων που κλαις που μπορείς σ’ αγαπάω να λες».

Για να γίνουμε καλύτεροι λίγο πριν την Ανάσταση μέσα μας, για να καταλάβουμε πόσο σπουδαίο είναι να αισθανόμαστε με θεού πνοή. Ας εμβαθύνουμε στις μικρές ομορφιές και στη πίστη της αλλαγής. Ας αγαπήσουμε αυτή τη χώρα, ξεκινώντας από την Ιστορία της. Για κάθε ορατή ή αόρατη πληγή που μπορεί να γιατρευτεί.

Χάρις Αλεξίου και 1992 από τον ομώνυμο δίσκο σε υπέροχους στίχους Λίνας Νικολακοπούλου και μουσική Νίκου Αντύπα. Ένας δίσκος που συζητήθηκε, επικρίθηκε αλλά τελικά πολυαγαπήθηκε.

Επίκληση; Ανάγκη; Πάντως θετική σκέψη κι ελπίδα. Το αξεπέραστο «Δι’ ευχών» επίκαιρο όσο ποτέ.

«Πετούν γεράκια απ’ τις φωλιές
την τρομαγμένη μας ζωή να δουν εικόνα
σαν τις παλιές αμαρτωλές
που δεν τους στάθηκε αγκαλιά ούτε κρυψώνα

Κάτω απ’ την άρρωστη βροχή
στις εθνıκές των φορτηγών με τα ψυγεία
το μαύρο λάδι απ’ την ψυχή
δεν καίει για κάτι που να μοιάζει μ’ ευλογία

Δι’ ευχών των αγίων ημών
στους ναούς των μεγάλων λυγμών
Δι’ ευχών των αγίων της γης
ορατής και αοράτου πληγής

Δι’ ευχών των αγίων που κλαις
που μπορείς σ’ αγαπάω να λες
Δι’ ευχών των αγίων κι αεί
με Θεού πνοή

Κοιτάω τον ήλιο απ’ το βουνό
κι οι δυναμίτες της ψυχής μου σπαν την πέτρα
που εγώ να τρέξω ξεκινώ
μεσ’ στης παγκόσμιας λογικής τα πέντε μέτρα

Με χαραγμένα τ’ αρχικά
όνομα και αίμα και φυλή κι αρχαία τείχη
και μ’ ένα δέμα ελληνικά
θα γράψω, κόσμε, τους χρησμούς μου με το νύχι.

Δι’ ευχών των αγίων ημών
στους ναούς των μεγάλων λυγμών
Δι’ ευχών των αγίων της γης
ορατής και αοράτου πληγής

Δι’ ευχών των αγίων που κλαις
που μπορείς σ’ αγαπάω να λες
Δι’ ευχών των αγίων κι αεί
με Θεού πνοή»

ΠΗΓΗ:e-stage.gr