Ευ Ζην

Aνί Ενρό: Η αληθινή ιστορία της, την εποχή που απαγορεύονταν οι εκτρώσεις στη Γαλλία, έγινε βιβλίο και ταινία | in.gr

Το 1963, η  συγγραφέας Aνί Ενρό, είκοσι τριών χρόνων τότε, με όνειρα και φιλοδοξίες,  μαθαίνει ότι είναι έγκυος.

Υπάρχουν όμως δύο σοβαρά προβλήματα: πρώτον, η Άνι είναι ανύπαντρη και δεύτερον δεν θέλει να κρατήσει το παιδί.

Η ίδια αισθάνεται απελπισμένη, η οικογένεια της ντροπιασμένη.

Την ίδια εποχή στη Γαλλία οι εκτρώσεις είναι παράνομες.

Το αυτοβιογραφικό της βιβλίο με τίτλο «Το Γεγονός» μετέφερε στη μεγάλη οθόνη η Οντρέ Ντιγουάν, υπογράφοντας στην ουσία ένα χαμηλότονο μανιφέστο για το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης του σώματος, στέλνοντας ένα επίκαιρο μήνυμα σήμερα, που το ζήτημα των αμβλώσεων έχει και πάλι έρθει στο προσκήνιο.

Δυστυχώς, φαίνεται πως ακόμα τα πατριαρχικά κατάλοιπα ταλανίζουν την κοινωνία και οι αγώνες των γυναικών, που κάποτε κατάφεραν να κάνουν την αλλαγή, τίθενται και πάλι υπό αμφισβήτηση.

Στην Γαλλία εκείνη την εποχή 

Οι γυναίκες που τολμούσαν να προχωρήσουν σε μια άμβλωση και όσοι φυσικά τις βοηθούν τιμωρούνται από τον νόμο και φυλακίζονται.

Οι ελάχιστες που είχαν τα οικονομικά μέσα καταφεύγουν στις γύρω χώρες και κυρίως στην Αγγλία, οι περισσότερες όμως καταλήγουν σε παράνομα «ιατρεία», με άθλιες συνθήκες υγιεινής.

Σύμφωνα με στατιστικές, τότε συνέβαιναν περίπου 800.000 παράνομες εκτρώσεις, ενώ περισσότερες από 5.000 γυναίκες πέθαιναν από επιπλοκές.

Η Ενρό, αβοήθητη από το περιβάλλον της, αποφασίζει μόνη της να βρει τη λύση.

Έτσι, υποβάλλει τον εαυτό της σε εξοντωτικές, επίπονες διαδικασίες και πρωτόγονες μεθόδους.

Το αποτέλεσμα ήταν να πάθει μόλυνση και ακατάσχετη αιμορραγία, έφτασε κοντά στον θάνατο και κάπως έτσι κατέληξε στα επείγοντα ενός κανονικού νοσοκομείο.

Στη Γαλλία, που τότε ζει τον απελευθερωτικό και επαναστατικό Μάη του ’68, η άμβλωση παραδόξως παραμένει παράνομη και ταμπού.

Οι γυναίκες που την επιλεγούν θεωρούνται «πόρνες».

Έπρεπε να περάσουν τρία χρόνια για να ανοίξει το θέμα.

Η Σιμόν ντε Μποβουάρ και ο αγώνας για τις αμβλώσεις

Συγκεκριμένα στις 5 Απριλίου του 1971 στο τεύχος του «Nouvel Observateur», 343 διάσημες και προβεβλημένες Γαλλίδες υπέγραψαν ένα κείμενο υπέρ των αμβλώσεων, αποκαλύπτοντας δημόσια ότι και οι ίδιες είχαν περάσει από τα επικίνδυνα χειρουργικά τραπέζια των παράνομων εκτρώσεων.

Στην πραγματικότητα, οι υπόγραφες ήταν 342, μιας και μια εξ αυτών απλώς είχε υπογράψει δύο φορές.

Η πρωτοβουλία ανήκε στη φεμινίστρια Simone Iff, που εμπνεύστηκε την όλη ιδέα από ένα αντίστοιχο μανιφέστο, το οποίο είχε συνταχθεί δέκα χρόνια πριν από ακαδημαϊκούς και διανοούμενους κατά του πολέμου της Αλγερίας.

Το κείμενο αυτή τη φορά το συνέταξε η η Σιμόν ντε Μποβουάρ, προσδίδοντας κύρος στην όλη κίνηση.

Ανάμεσα στις γυναίκες που είχαν υπογράψει ήταν η Μαργκερίτ Νιράς, η Κατρίν Ντενέβ, η Ζαν Μορό, η Ανιές Βαρντά και πολλές ακόμα διακεκριμένες προσωπικότητες, που φυσικά κανείς δεν θα τολμούσε να φυλακίσει. 

Στο πλευρό τους στάθηκαν και αρκετοί άνδρες, όπως ο Σαν Πολ Σαρτρ.

«Ένα εκατομμύριο γυναίκες κάνουν άμβλωση κάθε χρόνο στη Γαλλία.

Καταδικασμένη στη μυστικότητα, αυτή η πράξη γίνεται κάτω από επικίνδυνες συνθήκες γι’ αυτές, ενώ κάτω από ιατρική επίβλεψη δεν είναι παρά μια απλή διαδικασία.

Η κοινωνία σιωπά για αυτά τα εκατομμύρια των γυναικών.

Δηλώνω πως είμαι μια από αυτές. Δηλώνω πως έχω κάνει  άμβλωση.

Ζητάμε την ελεύθερη πρόσβαση στην αντισύλληψη και στην ελεύθερη άμβλωση» έγραφε η Μποβουάρ στην αρχή του μανιφέστου, μιλώντας ανοιχτά για πρώτη φορά για ένα ζήτημα που όλοι γνώριζαν, αλλά δεν τολμούσαν να παραδεχτούν.

Τα ημερολόγια και η έμπνευση για τη συγγραφή του βιβλίου 

Σαράντα χρόνια μετά, η Aνί Ενρό ανακάλυψε τα ημερολόγια εκείνης της περιόδου και αποφάσισε να καταγράψει το «Γεγονός», που σημάδεψε τη ζωή της.

«Εδώ και χρόνια, επανέρχομαι σε αυτό το γεγονός της ζωής μου.

Κάθε φορά που διαβάζω την ιστορία μιας έκτρωσης, βυθίζομαι σε μια συγκίνηση, χωρίς εικόνες, χωρίς σκέψεις, θαρρείς και οι λέξεις αλλάζουν μεμιάς, κι αποκτούν μια βίαιη αίσθηση.

Το ίδιο συμβαίνει κι αν τύχει ν’ ακούσω κάποιο τραγούδι από εκείνη την εποχή, με αναστατώνει.

Ήταν μια εμπειρία ζωής και θανάτου, που με διαμόρφωσε ουσιαστικά, που μου πρόσφερε μια άλλη θεώρηση του κόσμου.

Όλα αυτά έγιναν σιγά σιγά.

Μα δεν τολμούσα να το πω, ένα είδος εσωτερικής σιωπής είχε φωλιάσει μέσα μου.

Υπάρχει κάτι που βαραίνει σε ό,τι έχει να κάνει με τη γυναικεία εμπειρία αυτή καθ’ αυτήν, κάνοντας έτσι πολύ δύσκολο για εμάς τις γυναίκες να το εκφράσουμε, παρά τα όσα λέγονται περί απελευθέρωσης των γυναικών» έχει δηλώσει η ίδια χαρακτηριστικά για την απόφασή της.

Η ταινία 

Η ταινία βραβεύθηκε με Χρυσό Λιοντάρι και βραβείο κριτικών στο Φεστιβάλ Βενετίας για μια ρεαλιστικά ωμή, μα ψυχολογικά ευαίσθητη και κοινωνικά πανοραμική μεταφορά ενός αυτοβιογραφικού μυθιστορήματος της Ανί Ερνό.

Την σκηνοθεσία υπογράφει η Οντρέ Αντιγουάν και στους ρόλους οι Αναμαρία Βαρτολομέι, Κέισι Μότετ Κλάιν, Λουάνα Μπαιραμί.

Αυτό το διάστημα παρουσιάζεται στους αθηναϊκούς κινηματογράφους.


Πηγή: www.in.gr

googlenews

Ακολουθήστε το Radio Secret  στο Google News